RADIOFLOW

Billy Eckstine, geboren als William Clarence Eckstein (Pittsburgh, 8 juli 1914 – aldaar, 8 maart 1993), was een Amerikaanse jazzmuzikant en orkestleider. Hij was actief als zanger en speelde bovendien trompet, trombone en gitaar. Eckstine wordt gezien als een belangrijke vertegenwoordiger van de zwarte baritonschool, waarin post-Crosbische zang werd vermengd met bluesinvloeden.

Na zijn jeugd in Washington D.C. en een studie aan de Howard University begon hij als koorzanger in theaters en kleine clubs. Via Earl Hines’ Grand Terrace Orchestra, waar hij zong en trompet speelde en mede de komst van musici als Charlie Parker en Sarah Vaughan stimuleerde, ontwikkelde hij zich verder. Op advies van Dizzy Gillespie vormde hij midden jaren 40 zijn eigen band, waarin veel jonge talenten speelden, onder wie Gene Ammons, Dexter Gordon, Dizzy Gillespie, Miles Davis en Art Blakey.

Na het uiteenvallen van zijn bigband bouwde Eckstine een succesvolle solocarrière op als balladezanger, met hits als A Cottage for Sale, Prisoner of Love en Everything I Have is Yours. Hij geldt als de eerste Afro-Amerikaanse zanger die zowel in de r&b-hitlijsten als bij een breed publiek succes had en nam op met onder anderen Count Basie, Quincy Jones, Sarah Vaughan en Benny Carter. Zijn laatste album, Billy Eckstine Sings with Benny Carter, werd in 1986 voor een Grammy Award genomineerd en hij werd geëerd met een ster op de Hollywood Walk of Fame.

Eckstine bleef tot op hoge leeftijd actief, maar nam na de jaren 1970 minder platen op. Hij overleed in maart 1993 in zijn geboorteplaats Pittsburgh, 78 jaar oud.