RADIOFLOW

Cipriano De Rore (Ronse, 1515 of 1516 – Parma, tussen 11 en 20 september 1565) was een componist uit de vijfde generatie van de Franco-Vlaamse School. Zijn loopbaan speelde zich hoofdzakelijk in Italië af, waar hij een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de muziek van de late Renaissance. Hij verwierf vooral naam als een van de meest vooraanstaande componisten van madrigalen.

Na vroege activiteiten in onder meer Brescia werd De Rore in 1545 zangmeester aan het hof van hertog Ercole II d’Este in Ferrara, waar hij leerlingen had als Luca Marenzio, Giaches de Wert en Luzzasco Luzzaschi. Later werkte hij in dienst van Margaretha van Parma in Brussel en Parma, en werd hij in 1563 de opvolger van Adriaan Willaert als kapelmeester van de San Marcobasiliek in Venetië. Hij keerde slechts sporadisch terug naar de Nederlanden en overleed in 1565 in Parma.

De Rore componeerde vijf missen, een groot aantal motetten, psalmen en een Johannespassie, maar zijn blijvende roem berust op zijn meer dan 120 madrigalen, die vaak vier- of vijfstemmig zijn en getuigen van een ernstige, verfijnde stijl. Hij was een gesofisticeerd contrapuntist, maakte intensief gebruik van polyfonie en chromatiek en gold als de invloedrijkste madrigalist van het midden van de zestiende eeuw, met hoorbare invloed op onder anderen Lassus, Palestrina, Philippus de Monte en Claudio Monteverdi.