RADIOFLOW

Howlin' Wolf, geboren als Chester Arthur Burnett op 10 juni 1910 in White Station bij West Point (Mississippi) en overleden op 10 januari 1976 in Chicago, was een Amerikaans blueszanger, gitarist en bluesharpspeler. Hij werkte al jong op katoenplantages, maakte een moeilijke jeugd door en leerde gitaar spelen dankzij bluespionier Charley Patton. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg hij een eigen radioshow, waar zijn rauwe, doorleefde stem werd ontdekt.

Hij tekende bij Chess Records en verhuisde naar Chicago, waar gitarist Hubert Sumlin zijn vaste begeleider werd tot aan Burnetts dood. Samen met Muddy Waters was Howlin' Wolf een van de meest toonaangevende bluesmuzikanten van de jaren vijftig. Met zijn imposante postuur en zijn opvallende podiumprésence had hij grote invloed op artiesten als Captain Beefheart en Tom Waits.

Howlin' Wolf werd een belangrijk voorbeeld voor de Engelse muziekgeneratie van de jaren zestig; onder meer The Beatles, The Rolling Stones, Eric Clapton en Jimmy Page beschouwden hem als idool. In 1971 nam hij het album London Sessions op met onder anderen Eric Clapton, Steve Winwood, Bill Wyman en Charlie Watts, een plaat die ondanks kritiek uitgroeide tot de best verkochte bluesplaat ter wereld.

Tot zijn bekendste nummers behoren "Moanin' at Midnight", "Smokestack Lightning", "Wang-Dang-Doodle", "How Many More Years" en "Killing Floor". Burnett trad door tot vlak voor zijn dood, ondanks ernstige nierproblemen, en werd in 2012 postuum opgenomen in de Memphis Music Hall of Fame.