RADIOFLOW

Maarten van Roozendaal (Heiloo, 3 mei 1962 – Amsterdam, 1 juli 2013) was een Nederlandse zanger, cabaretier en liedschrijver. Hij hield zich al op jonge leeftijd bezig met muziek, bezocht de muziekschool, speelde in bandjes en werkte onder meer als barman terwijl hij muziek schreef voor onder andere Teleac en Schooltelevisie. In 1994 brak hij door bij het grote publiek door het winnen van zowel de jury- als publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunstfestival.

Van Roozendaal bracht in zijn theatervoorstellingen en op zijn albums voornamelijk eigen werk, maar voerde ook liederen van anderen uit, onder wie Cornelis Vreeswijk en Bram Vermeulen, en zette gedichten van Jean Pierre Rawie op muziek. Zijn repertoire, waarin thema’s als leven, liefde, dood en drank centraal staan, werd gekenmerkt door een melancholieke en soms cynische toon en werd ook door andere artiesten vertolkt, onder wie Lucretia van der Vloot. Hij werkte regelmatig samen met muzikanten als Egon Kracht, Marcel de Groot en Paul de Munnik.

Voor zijn werk ontving Van Roozendaal diverse onderscheidingen, waaronder de Zilveren Harp (1998), de Annie M.G. Schmidt-prijs (2000) en de Poelifinario voor het programma Het Wilde Westen (2008). Zijn laatste prijs was de Dirk Witte Prijs in 2011. In 2022 werd zijn nummer Mooi door een panel van vijftig muzikanten bij 3voor12 verkozen tot het allermooiste Nederlandstalige liedje ooit geschreven.

In 2013 verschenen zijn liedteksten in het boek Om te janken zo mooi, kort voordat bekend werd dat hij ongeneeslijk ziek was; hij overleed dat jaar op 51-jarige leeftijd aan longkanker. Na zijn dood bleef zijn invloed zichtbaar in hommages, voorstellingen en publicaties, waaronder de biografie Het leven heeft geen zin, maar ik wel (2019), en muzikale eerbetonen zoals het lied Maarten van Maaike Ouboter en Maarten Missen (2023) van Acda en de Munnik.