RADIOFLOW

Willem Vermandere (Lauwe, 9 februari 1940) is een Vlaams kleinkunstenaar, schrijver, dichter, beeldhouwer, columnist, levensfilosoof, zanger, gitarist, basklarinettist en schilder. Hij groeide op in een muzikaal gezin, leerde Grieks en Latijn, maar koos uiteindelijk voor de gitaar en het componeren van eigen melodieën. Hoewel hij godsdienstwetenschappen studeerde en korte tijd lesgaf, beschouwt hij zichzelf in de eerste plaats als beeldend kunstenaar.

Vanaf de jaren zestig werd Vermandere bekend met kleinkunstliedjes in het West-Vlaams, vaak over alledaagse thema’s, de Westhoek en de Eerste Wereldoorlog. Zijn repertoire evolueerde van het op muziek zetten van andermans teksten naar volledig eigen werk, waarin hij soms kritisch is voor maatschappij en kerk. Zijn optredens combineren luchtige en ernstige liederen met karakteristieke vertellementen, meestal samen met vaste muzikale kompanen Freddy Desmedt en Pol Depoorter.

Vermandere verwierf brede bekendheid met nummers als Klein ventje van Elverdinge, Lat mie maar lopen, Als ik zing, Blanche en zijn peird, Bange blankeman, Duizend soldaten, La Belle Rosselle en Ik plantte ne keer patatten. In 1991 zorgde Bange Blanke Man, een lied over multiculturaliteit, voor controverse en protest van Vlaams Blok-aanhangers. Hij werd ereburger van Veurne, opgenomen in de Radio 2-eregalerij en stond met albums als Alles gaat over en De zanger & de muzikant wekenlang in de Ultratop.

Op 20 april 2012 was Vermandere centrale gast op Nekka-Nacht in het Antwerpse Sportpaleis, en op 23 juni 2024 gaf hij zijn laatste grote concert in een uitverkocht Kursaal in Oostende. Kort daarna kondigde hij met de tekst “De Verwarring” aan te stoppen met optreden, omdat het te zwaar werd. In 2025 werd hij onderscheiden met een Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap.